ఎవరు నువ్వు?

మంత్రదండాలు లేని మనిషి నేను 

బ్రహ్మాండాన్ని చదవడం మధ్యలో ఆపేసిన మూర్ఖిడిని నేను 

కానీ  వొంగి దండాలు పెట్టనని ఒట్టు వేసుకున్నాను 

కుదురుగుండాలని మనస్సుకి చెప్పి వృథా ప్రయాస చేయనన్నాను

లోకం పరిమితులెన్నున్నాయో!

పాపం నా గతి ఎటువెళుతోందో!

తాపం తీరే మార్గం ఎదో? 

మనిషికి పట్టం కట్టేదెప్పుడు?

మంచికి మనుగడ సాగేదెప్పుడు?

ఆనందానికి అవధులు ఎందుకు?

జవాబు లేని ఈ ప్రశ్నల జాబిత ఆగేదెక్కడ?

మంత్రదండాలు లేని మనిషి నేను

వొంగి దండాలు పెట్టనని ఒట్టు వేసుకున్నాను 

అనుబంధం బందీ కాను 

అనునిత్యం ప్రేమ పిపాసి నేను 

వసుదైవ కుటుంబకం నాది 

ఒంటరి జీవితం నాది 

తుంటరి మనస్సు తంటాలెన్నో 

అయినా గాని ఆగను నేను 

నత్త నడక నాది అని గేలి చేసినా 

ఉత్త మాటల మనిషి నేను అని అలుసుగ చూసినా  

అలుపెరగని బాటసారి నేను! 

చావుకి మాత్రమే బానిస నేను! 

మంత్రదండాలు లేని మనిషి నేను

కాదు!  మంత్రదండాలు 'అవసరం' లేని మనిషి నేను

 

Abandoned

In the middle of the night, on the side of the road
Thrashed to the ground, smashed face with blood and dirt spilled all around
I lay abandoned

They took away my possessions, and my wealth
Stabbed me from behind, punched me in the gut
Stole my dignity and left me to rot
I lay abandoned

Semyonichs all along the way in this wretched world
I refuse to become Aksionov
Semyonichs all along the way in this wretched world
I refuse to become Aksionov

In the middle of the night, on the side of the road

I lay abandoned

When they were thirsty, I gave them water

When they needed food, I shared mine

When it was time for shelter, I opened the doors of my home

When they asked for my dignity, I refused to oblige

Semyonichs all along the way in this wretched world
I refuse to become Aksionov

In the middle of the night, on the side of the road

I lay abandoned

Betrayed today but not forever

Beaten today but not forever

Pauper today but not forever

My indomitable spirit is my wealth

You can take my body and break it into a thousand pieces

You shall not touch my soul

Beaten but not cowed down

Semyonich! Oh Semyonich!

Today is yours. Take it. 

But I refuse to become Aksionov

Abandoned. Yes. Defeated? Never!

మధ్యతరగతి మగ బ్రతుకు

Note: This poem was written more than 4 years ago but I didn't publish it in the blog. At that time,  I was the single bread winner of the two of us with so many apprehensions and worries about how to manage the show with kids etc... The piece itself is dedicated to every middle class man who is the single bread winner of the family. They hardly spend even 10% of their income on themselves. #MenToo

అరవై వచ్చే దాకా ఆఖరి రోజు వరకు చాకిరి తప్పదు
ప్రతి రక్తపు బొట్టుని చెమటగా చిందించి రూపాయిగా మారిస్తే
చెట్టుకు డబ్బులు  కాస్తాయి అనుకునే శ్రీమతులు
చెట్టుకు కాసే పండ్లకి కూడా సమయం కావాలని తెలియదు పాపం
మా అవసరాలు కూడా మీకు కనిపించవు కానీ మీరు ఆనందంగా ఉంటే చాలని మా ఉబలాటాం
వంటలో సాయం చేయలేదని గంట సేపు తిట్టినా
కంట తడి పెట్టి ఎదో కోరిక కోరినా
తంటాలు పడాలి తప్ప నోరు మెదపకూడదు
రోజు అంతా పనిచేసి ఇంటికొస్తే అక్కడ కూడా సంతోషం లేక
 మరమనుషులగ బ్రతకాలని శాపం విదిస్తే ఏవరికి చెప్పాలి మా గోడు


చివరికి మాకేంటి మిగిలేది?
"అమ్మ చాలా మంచిది - నాన్న చెడ్డోడు" అని అనుకునే కొడుకులు
కొరివి పెట్టాలి కాబట్టి, అప్పుల తిప్పలు కొడుకులకై వదిలేసే తండ్రి
అక్క చెల్లెల పెళ్ళిలు బాధ్యతలు.
తల్లిదండ్రలుతో పాటు ఉండనివ్వని భార్యలు
మీకు తెలిసినోళ్లు బాగుపడితే ఆ ఈర్ష్యకు మేమేగా బలి పశువలం
అత్త - కోడళ్ళు ఆడపడుచు - వదినలు. తోడికోడళ్లు.
మీరు మీరు కలిసికట్టుగా మసలలేక మాకేంటి శిక్షలు?
వరకట్నం వేధింపులో ఎంత మంది ఆడవారి దురాశ ఉందొ ఎవ్వరూ అడగరు
వృద్ధాశ్రమలో మగ్గుతున్న తల్లితండ్రుల స్థితిలకు ఎంతమంది స్త్రీ మూర్తులు భాద్యులో ఎవ్వరికి అవసరం లేదు
పేరుకేమో పురుషాధిక్య ప్రపంచం - అంతా బూటకం          

Night and Day

As the clock ticked its way into the night

my loneliness bluntly staring at my plight

I waited for yet another day to go out of my sight

And the night started whispering in my ear

Oh! What a pity to see you suffer my dear

How will you survive me is my fear

Nasty thing, poor Life is

Hastily, it left you as my prisoner

Boast not my friend, I have humbled every human

Tasty little beast you are

I shall have you for supper every day

I will set you free at dawn but you must return always

I will tease you with my naked beauty 

I will torture you with infinite melancholy

I will teach you your vacuum

My embrace is an inescapable iron cage

Only Death can deliver you freedom

Until then be my guest every night

You can never abandon me

and I can never stop kissing you

I am your eternal lover

As night was talking to me thus

I dozed off and eventually slept

It was morning when I woke up

I know not from where my energy sprang up

Even as I was beginning to wake up

The dawn took its turn to reach out

Hey little one, How are you doing?

I am your mother, well-wisher and coffee giver

Just get up and start your day

Vacuum, Melancholy and Despair

Let them all kill you a thousand times 

Once I come, you must become alive

I will fill your vacuum with hope

Your melancholy with music

And paint your despair with colours

The night is strong and definite

But I am gentle and jubilant

Caring, courageous and joyful 

My touch is irresistibly awakening

Only death can steal you from me 

Until then I am your eternal friend and companion 

A letter to the Damsel

In the middle of the night as my heart aches and all I seek is some words to talk to you
Yet all I get is some tears from my moist eyes for I don't know where to find you
Damsel of my dreams, my heart is broken my soul is wounded and torn but trust me my Love is not gone.
I have no form of you, I have no name for you but all night I want to talk to you
Every night my semen dries up in the inner wear; Every morning alarm rings up to prepare for the daily chore
Between the two, some where lies my heart always waiting for you

I dreamt of you in all those beautiful actresses I first fell in Love with
I dreamt of you in all those beautiful edifices I built for you in the realms of my imagination
I think of you in every beautiful girl that passes by me and yet I know you are not reachable
All I asked was an ounce of a respect; And I ended up with a stab in the back
My heart is bleeding, there is no one to nurse my back now for it is broken
But Damsel of my heart, my Love is still intact.
It will only grow by the day till it reaches you but will you be able to take it?

Winter has come and the leaves of my tree have all been shedded
Winter has come and I lay all alone barren.
But don't worry, my spirit is not broken. I will grow it leaf by leaf and bear fruit by fruit
In the hope that one day when you find me, I can offer you all that I have

Damsel of my dreams, my search for you will not end, my love for you will not reduce
I know that I may never find you. But every letter that I write for you is in lieu of the countless nights I want to sleep with you and kiss you. And hug you and cry sleeping on your lap till I dissolve in you.

Violence

I haunt you every day and tempt you to wield me
The identity that you seek
The fear that you harbor
The anger that you hold deep in your bosom
All bring you to me for I am their only refuge
Do you have the courage to go past me?

Every easy way out from the banality of Life, you resort to me
You deploy me through your words and actions only on your loved ones
For what is Love? The ability to inflict me upon some one without guilt
So, ask yourself what is Love? Do you have the courage to embrace Love bereft of me?

I am fear finally manifesting and taking birth
I am the true testimony of survival instinct
Can you go past me? I challenge you!
Can you go past me and walk the path of Buddha?
Go ahead and try it out.

Non-violence is not cowardice
Non-violence is having the courage to inflict me but choosing not to do so
It takes more will power to win over me than you thought
I am your weakest self talking to you

Learning to Live in Loneliness

I was all alone and all I had was solitude
I am all alone today and yet I am lonely
I keep wondering what happened to my solitude.
Solitude was so splendid - me, my thoughts and myself.
Loneliness is a haunted feeling - today I am just an unwanted being.

Why was I so careless?
What crime did I commit?
I keep asking again and again.
I have no one to answer my question except me

I wake up in the middle of the night and I know I am alone
My stupid poetry is all I have for company
I do not seek sympathy for it hurts more
I do not wish to take solace in self-pity for it is dangerous to the core

I was having a lovely time when I was in solitude
I am just a lonely zombie today bereft of gratitude
I pass my days for I have nothing else to do
Waiting for Life to give me a chance to start everything new

అసమర్ధుడి ఆవేదన

నమ్ముకున్న అక్షరం కడుపు నిండా తిండి పెట్టింది
కాని గుండె నిండా మంట మిగిలించింది
అమ్ముకున్న ఆత్మ గౌరవం అసమర్ధుడిని చేసింది
కమ్ముకున్న కారు చీకట్లు కుంపటి రగిలించాయి
వొమ్ము చేసుకున్న జీవితం వెఱ్ఱి చూపులు చూసింది

రాముడిలా బ్రతకాలని బయలుదేరితే రావణుడిలా బ్రతకలేక శాంతనవడునై మిగిలాను
మందుకొట్టి వీధుల్లో తిరగలేదు, పొందు కోసం అడ్డ దారులు తొక్కలేదు
అందరు బాగుండాలని అనుకున్నాను. ఆఖరికి ఒంటరిగా ఏడుస్తున్నాను
దేవుడు లేడు అని తెలుసుకునే సరికి ఆలస్యం అయ్యింది
జీవుడు ఉన్నాడని గుర్తించేసరికి చేయి జారి అవకాశం దాటింది

ఇది నా కధ - అసమర్ధుడి కధ
మంచివాడిగా ఓడిపోయాను - మనిషిలా మిగిలాను
ఓటమి నేర్పిన జీవిత సత్యం ఇదే
ఒక్కటే జీవితం - నీ కోసం బ్రతకడం నేర్చుకో
ఒక్కటే పాపం - ఆత్మ వంచన. గుర్తుంచుకో!

ఉనికి

జారి పడ్డ నిన్ను చూసి లోకం జాలిగా చూసిందని బాధ పడకు నేస్తం
గేలి చేసినంత మాత్రం చేత లేచి నిలబడలేవని అనుకోకు
ధూళి దులిపి కాలు కదిపి అడుగు పడనివ్వు
ఆగిపోయిన నిన్ను చూసి ఆగలేని కాలం నిస్సహయత అర్ధం చేసుకో
ఆగడం తెలియని నీ గుండె మీద చెయ్యి  వేసి ఆఖరిగా ఇంకొక్కసారి నడిచి చూడు

నీ ప్రతి నిట్టూర్పూ ఒక నిప్పు రవ్వ - నీ ప్రతి కన్నీరూ ఒక కర్మ ధార
నీ కదలిక ఒక ఉనికికి  ప్రతీక  - నీ నెత్తురు సత్తువ నిద్ర మత్తులో మర్చిపోకు
తల తెగని, రొమ్ము విరగనీ - జాలి, గేలి, కేళి దాటేసిన నువ్వు ఎవ్వరికి బానిస కావు
నిన్ను అయితే కొట్టగలరు, తిట్టగలరు, చెడగొట్టగలరు - కానీ నీ ఆలోచన నీ కన్నా గొప్పది
ఆ ఆలోచన అణచాలంటే అంత సులువు కాదు - అది నీకు కూడా సాధ్యం కాదు

ఎన్ని సార్లు పడిన చచ్చినట్టు లేవాలి - ఎంత బ్రతుకు బ్రతికినా చచ్చినట్టు చావాలి
ఉనికి అన్నది ఉన్న వరకు పోరాటం తప్పదు -విసుగన్నది ఉన్న వరకు ఆరాటం తీరదు
జారి పడ్డ నిన్ను చూసి లోకం జాలిగా చూసిందని బాధ పడకు నేస్తం
ఆగడం తెలియని నీ గుండె మీద చెయ్యి వేసి ఆఖరిగా ఇంకొక్కసారి నడిచి చూడు

Dead Life

I died long ago, yet I tread the earth like the living
I died long ago, hence I tread the earth un-willing
In the awareness that I am a dust of the dust of the dust of the star dust
In the understanding that it doesn't matter whether I am alive or dead

I am a liberated soul but my mind is a bonded slave.
I don't know if it is called vairagya but am sure it is sleeping with the devil
I have given up all sense of morality for it exists only in the mind
I have given up all fighting for it exists only for the living
I exist because I don't know how to cease
I exist because I don't have yet any fatal disease

The world runs around money and I got disenchanted
The world runs on selfishness and I got entagled
There exists only the jungle law and I am the hunter and the hunted
How long should I run? I am tired, yet I run for I don't know how to stop

I died long ago, yet I tread the earth like the living
I died long ago, hence I tread the earth un-willing

Who cares? I questioned and none seems to be the answer

Who dares? I questioned and none seems to be the answer

Who lives? I questioned and none seem to be the answer

Why struggle? I questioned and don't know is the answer

The rat race is on, the circus goes on, the ring master is unknown

No one knows why they do what they do yet every one thinks they are true

I want to shout and tell them, none of us matter.

But you know what, the truth is salted water.

No one wants the truth

No one wants love

That's all I have to give

They may not want it but that is what they need.

Hence, the universe asked me to live