సాగిపొ ముందుకు సాగిపొ

మేలుకో మిత్రమా మేలుకో నేస్తమా!!
ఉదయించే సూర్యుడు నీ మార్గం నిర్దేశించగా
చలచల్ల పిల్ల గాలులతో పవనుడు నీ పయనపు తోడుకాగా
ప్రతిదినం గమ్యం మరింత చెరువ కాగ
సాగిపొ ముందుకు సాగిపొ

పరిపక్వతే నీ పనికి ప్రమాణం కాగ
మంచితనమే నీ మనుగడకి ఊపిరి కాగ
పది మందికి ప్రేమని పంచే పువ్వు -నీ చిరు నవ్వు కాగ
గెలుపొటములు రేయిపగలనే విఙ్నత నిన్ను ముందుకు నడిపించగ
సాగిపొ ముందుకు సాగిపొ

గమనం లొనే సర్వం ఉందని తెలుసుకో
చెసిన తప్పులనెప్పుడు తప్పక ఒప్పుకో
వినయం విచక్షణ వివేకం విరివిగా నెర్చుకో
మంచికి మించి మరేది లేదని మెసులుకో
సాగిపొ ముందుకు సాగిపొ

The Journey and The Companion

Rest not my friend for the day is still young
Rest not my dear for the journey has just begun
Despair not my friend though the road is all uphill
Despair not my dear for Sai is with you all through

When the mid day sun has drained the last quantum of energy out of you
He shall come as the cool shade to your tired body
When the dark night binds your eyes and you can't take a step forward
He shall shine in the skies like the full bright moon and guide you through


He is the first sip of the sweet water to your parched throat
He is the first gush of warmth from the cosy blanket to your cold body.
He is the cool breeze sweeping past you in the spring season
He is the last droplet on the blade of grass drying up on a winter morning

ప్రార్ధించే వేళ

మదిలో పదే పదే మెదిలే  మధుర భావాలు
రూపం దిద్దుకొలేని కూని రాగాలు
అంతులేని ఆనందం చిగురించిన వేళ
భావానికి భాష్యం చెప్పలేని నా నిస్సహయతని చూసి
నవ్వాలో ఏడ్వాలో తెలియని పరిస్థితి

ఒక్క క్షణం నా ఉనికిని గుర్తించానని చెప్పలేని సంతోషం
మరుక్షణం అదే ఉనికిని ఏందుకిచ్చావని భగవంతునిపై కోపం
నా ప్రతి మనోభావాన్ని పదాలలో  వ్యక్తపరచాలని  వృథా ప్రయాస  పడే మనస్సు

నా సాయిని తలచుకొని ఉప్పొంగి పరవశించి పోయే హృదయం
అంతులేని  ప్రేమనిచ్చి తీర్చలేని ఋణగ్రస్తుడను చేసిన తల్లిదండ్రులు గుర్తుకొచ్చే క్షణాలు
తమ హృదయాలలో నాకొక స్థానం ఇచ్చిన ఎందరో వ్యక్తులు ఙప్తికి వచ్చే వేళ 
మంచి మనిషిగా మనుగడ సాగిస్తే చాలు అని నా స్వామిని ప్రార్ధించే వేళ

Don't Go Too Fast

Don't go too fast my friend; don't go too fast

Life is too short to go so fast and too precious to take it down in a single gulp

Pause a while and hold your breath to seek your existence

Don't go too fast my friend; don't go too fast

Pause a while to look around and see the beautiful flowers

Pause a while to look up the sky and see the magnificent sun shine

Pause a while to cherish the twilight moon

Don't go too fast my friend; don't go too fast

Work we must to earn the right to live

Work we must to the cherish the gifts of life

But we have lost ourselves in work that we forgot its purpose

Pause a while to love your neighbour; pause a while to cherish your existence

Don't go too fast my friend; don't go too fast.

Wake Up

Oh Ye! thee that seeketh the fleeting!
Wake up for thee bringeth thine own doom.
Seek Him, the only solace of thy craving soul.
Ask Him not for thy trifle desires;
For He holdeth in His bosom the Bliss of Eternity
Seek His unison and thou shall defy birth and death
Wake up and make haste lest thou shall lose sight of Him
Hold on and leave not His hand lest thou remain imprisoned in the world
Give all thy worries unto Him and drink His nectarine Love.

Longing for Thee

I jabbered and heard not thy melodies

Thy soft whispers reached me not for my ears were ringing with noises

Now, Thy gentle voice soothes my heart and nourishes my thoughts

My heart aches to be in communion with Thee.

But, Alas!I am gripped by lust, power and greed

When will I reach Thy eternal embrace?

I know Thy longing to hug me

will thy longing end?

What irony is that I laugh at my ego for its futility and yet follow it?

What irony is that I ask of Thee pebbles and stones when Thou wishes to confer the preciousest of jewels?

What irony is that I write poems in Thine honour

And yet not have the courage to follow Thy foot steps?

Lord, let this soul's longing for Thee rage into a storm engulfing my entirety

Let this soul dissolve into Thee breaking open the shackles of this earthly bondage.

అన్వేషణ

నీ కౌగిలి వెచ్చదనంకై ఏంత తపిస్తోందో నా తనువుని అడుగు

నీ ఓడిలో నిదురించాలని అహర్నిశలు ఏంత తపిస్తోందో నా చెక్కిలినడుగు

నీకై ఎంత కాలం నుంచి వీక్షిస్తున్నాయో నా కనులనడుగు

నీ ఉనికికై ఏంత వెతుకుతొందో నా మనస్సునడుగు

నీ జాడ తెలియక ఏంత రగులుతొందో నా హృదయాన్ని అడుగు

నీ తలపులలొ ఏన్ని రాత్రులు గడిపానో ఆ జాబిలినడుగు

నీకై నే చేసిన వెల కొలది బాసలకై గడచిన కాలాన్ని అడుగు

ప్రియతమా ! నీకై నా అన్వేషణ ముగిసేనా?

నీకై నే కన్న కలలు నిజమయ్యెనా?

Who art Thee?

It is Thou who infused love & life into this shattered soul

It is Thou who takes care of the whims of this worthless body

It is Thou who quenches this ever thirsty heart

It is Thou who decides the fate of this earthly sojourn

It is Thy will that manifests into the myriad colours of my life

Into Thee and Thee alone that everything converges

Thou art the beat of my heart; love of my life; and the light of my soul.

I ask of Thee

I ask not of Thee riches and comforts

I ask not of Thee name and fame

I stand meekly at Thy Altar and with folded hands I ask of Thee

The strength to do my duty to the best of my capabilities

To place my duty ahead of my privileges

I ask of Thee the strength to love all and hate none

The knack to be truthful yet not be gullible

The wisdom to speak obligingly if not always oblige

I ask of Thee to shed my shyness yet not lose my self-esteem

To know the difference between Love and Attachment;

Solitude and Loneliness; Self-esteem and Arrogance;

Thou hast conferred this Life upon me;

At one moment it seems to be the best gift Thou hast given me.

But in the next I ask " Why hast Thou cast me away with this cursed Life?"

I ask of Thee the strength to lead an honest life and leave this world with my head held high; Proud of the Love and Grace Thou hast bestowed upon me.

What have I to give you?

What have I to give you?

A hollow song of praise!

A rolling tear from moist eyes!

I have enshrined you in the depths of my heart

But I have not the courage and wisdom to follow the path that you have laid.

Even as this fire of guilt devours me day in and day out, I beg at your altar to fill my filthy coffers.

What have I to give you?

A hollow song of praise!

A rolling tear from moist eyes!